Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Ένα Τελευταίο Ξέσπασμα

Στην εντατική μπήκαν οι ψυχές μας
μέσα στα ψεύτικα λουλούδια και τα βροντόφωνα "περαστικά".
Συγγενείς και λοιποί γνωστοί
χαριεντίζονταν πάνω από τις ετοιμόποροπες ζωές μας
και τα χιλιάδες καλοκαιρινά μας όνειρα.

Μάταια
γιατροί
με ποδιές αστροσκονισμένες και κοσμικά στηθοσκόπια
εντολές και συνταγές φαρμάκων
κοιτούσαν τα μάτια μας κι έβρισκαν καθρέφτες λερωμένους
κι ήμασταν παρατημένοι σε κλειδωμένες φράσεις: 
- "όλα θα πάνε καλά" 
- "η επιστήμη έχει προχωρήσει"
- "μέχρι αύριο θα έχει πέσει ο πυρετός"

Μάταια... 
και τα ζεστά καλοκαίρια μάς ανέμεναν
δροσιά να πάρουν από τις σκέψεις μας
ηδονή να δώσουν από τους χειμώνες που δεν είχαν χωνέψει
τα χιόνια και τα παγωμένα βήματα
τους ήχους από τις μηχανές που χάνονταν στην ομίχλη
και τα εφηβικά φιλιά, τα γεμάτα υγρασία και ανυπομονησία.

Της πόλης οι θόρυβοι διαπέρασαν τον ήχο της προτελευταίας ανάσας
ενώ η τελευταία περίμενε υπομονετικά τον ρόγχο του θανάτου
που κατέφθανε με υπερβολική ταχύτητα στα μέρη της ζωής
σε πράσινες φεγγαρόφωτες βραδιές
και κατακόκκινες αναστάσεις εκ νεκρών στο λιοπύρι του χειμώνα.

Ήμασταν ζωντανοί
ή
ρυθμικά υποκρινόμασταν μπροστά στα τύμπανα του θανάτου;

Ύπουλα απάντησαν οι εκπαιδευόμενοι μιας νεκρής ηλικίας:
"Όλοι Νεκροί στα φθαρμένα δωμάτια Ενός Τελευταίου Ξεσπάσματος".

3 σχόλια:

Magna Carta είπε...

Όμορφο!Μόνο μια παρατήρηση..Στους τελευταίους στίχους η λέξη "ύπουλα" δίνει άσχημη χροιά που δεν αξίζει στον υπόλοιπο στίχο.Τι το κακό έχει το να είσαι νεκρός?Το κακό έγκειται στο να μην το ξέρεις.Αντιπαρέρχεται στη ρήση του Νίτσε ότι ο θεός πέθανε.Κι αν ο καθένας μας είναι ένας θεός, γιατί να μην αναστηθεί?Μήπως αυτό είναι η μοναδική του ευθύνη?Αναρωτιέμαι..

Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ είπε...

Σε ευχαριστώ. Δεν το είχα δει έτσι όπως το θέτεις. Όπως το θέτεις, έχεις δίκιο, έτσι όπως το θέτω εγώ, πρόκειται για αυτούς τους νεκρούς, που δεν έχουν καμία ελπίδα ανάστασης κι αυτοί είναι πολλλοί. Άλλοι τόσοι, δηλαδή πολλοί, είναι κι όσοι ανασταίνονται, αλλα βρίσκονται αναστημένοι μέσα σε έναν νεκρό κόσμο. Οπότε, τί είναι καλύτερο τελικά;

Magna Carta είπε...

Έλα ντε...