Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Αίμα



Όταν θα ξανάρθεις, βγάλε τις σάρκες σου κι άφησε τις προσεκτικά επάνω στο κομοδίνο.
Να μην καταλάβω ότι γύρισες μονομιάς και να αναρωτιέμαι για τον ερχομό σου.
Μην ανοίξεις συρτάρια και ντουλάπες για να καλύψεις το αίμα με φτιασιδωμένα ρούχα
χώσου γυμνή μέσα στα χέρια μου και πρόσμενε την χαραυγή σαν λυτρωτή.

Έτσι, μόνο το πρωί, με τον καφέ και τα τσιγάρα, θα δω στάλες αίματος στα σεντόνια
και θα αναρωτιέμαι
θα φοβάμαι να τις αναγνωρίσω
θα παριστάνω τον ανήξερο.
Ξέρω, το αίμα πάντα κάτι θυμίζει, το αίμα γυροφέρνει το σώμα μας, το αίμα είναι σαν τα χείλη σου.

Όταν θα ξανάρθεις, βγάλε τις σάρκες σου κι άφησε τις προσεκτικά επάνω στο κομοδίνο.
Μην ανάψεις φως, κάνε μόνο θορύβους προσμονής.
Μην ανοίξεις τους πόρους μου διάπλατα
μικρές ανάσες μην προσφέρεις.
Ξέρω, του θανάτου αναβολή είναι οι ανάσες, του θανάτου προσμονή οι αναβολές.
Ξέρω, η ανάσα πάντα κάτι θυμίζει, η ανάσα γυροφέρνει τα χείλη μας, η ανάσα σαν το αίμα είναι.

5 σχόλια:

Unknown είπε...

Ο λογος σου ειναι τοσο παραστατικος που οταν διαβαζει καποιος τα κειμενα σου ειναι σα να βλεπει ταινια μικρου μηκους.

Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ είπε...

Να σαι καλα, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
Αν μπορώ να καταφέρω κάτι τέτοιο, τι να πω! Δε ευχαριστώ και πάλι.

Unknown είπε...

Μπορεις! Σε ενα αλλο κειμενο σου διαβασα οτι δεν εισαι εσυ αυτος που θα αλλαξει τη ροη των γεγονοτων (για να δουμε 2), μπορει να μην εισαι εσυ αλλα δεν ειναι κ κανεις μας μαλλον. Το θεμα ειναι να διαβαζει καποιος ωραια πραγματα που καποιος αλλος υπηρξε κ τα εγραψε, ουσιαστικα ομως, οχι κουλτουρα κ οτι να ναι.Αυτο το κειμενο μου αρεσε γιατι γραφεις παραλληλα τη σοβαρη, σκληρη πραγματικοτητα που ταυτοχρονα ειναι γελοια με αποκορυφωμα το τελος που θες δε θες σκας στα γελια.

Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ είπε...

Για ποιό κείμενο μιλάς;

Unknown είπε...

Για να δουμε...(2)