Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

Tου Ήλιου

Όταν σταθείς απέναντι
λοξή ματιά θανάτου μέτρα
στάσου
συλλογίσου

με λάθη
που σαν εφιάλτες ξεπετάγονται
συνέχισε να αναρωτιέσαι
και φύγε μακριά
πριν σε προλάβουν οι κόγχες
πριν ξυπνήσουν οι εμμονές
προτού το αλκοόλ σε καταπιεί
και τα μάτια σου γεμίσουν σκοτάδι
και απομεσήμερα σκοτωμένων εποχών.

Αναμετρήσου
με τα πεύκα και τα πλατάνια
με τη θάλασσα και τη ζεστή ματιά της
με τα περιβόλια του ήλιου
με τα νησιά που αγκομαχούν μεσοπέλαγα
με το τζιτζίκι του ήλιου
και της άνοιξης τα άνθη τα χαλύβδινα.

Ας μείνουμε λίγο ακόμα  εδώ
τώρα, των περαστικών βήματα
και ήχοι από χώμα χάνονται.
Στου μυρμηγκιού τα βήματα
φεγγοβολά η πρώτη ηδονή.

Με τούτα τα όπλα θα ανοίξει ο καιρός
όσο ακόμα θλίβεται η γη
και πρόωρα γεννά την απώλειά μας.

Το ξέρω
για να κλείσει η ψύχρα του θανάτου
χρειάζονται τόνοι φωτός
εκατομμύρια τόνοι σεληνόφωτος
μέσα στον ήλιο βαλμένοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: