Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Χρόνος

Ήμουν ντυμένος τους αιώνες, πανωφόρια και παλιόρουχα, που μύριζαν οχλαγωγία και αναμνήσεις πολύβουων δρόμων πλέον νεκρές.
Όποιον κι αν κοίταζα γινόταν σκόνη, που πλημμύριζε το παλιακό σπίτι με το βάρος της και το φωτεινό της σεντόνι κάλυπτε όλα τα μισερά μας, όσα είχαμε αφήσει ξεχασμένα στα μπαούλα και τα γυρεύαμε χρόνια σαν να ΄τανε χαμένα.
Οι λέξεις έβγαιναν δύσκολα μέσα σε εκείνα τα δωμάτια.
Η ζέστη δεν έκανε χατίρια σε κανέναν και μόνο το φως του ήλιου διαφέντευε την όραση μας, τυφλώνοντας τα οράματα του νου μας.
Αν νιώθαμε κάτι περισσότερο από άνθρωποι, δεν ήταν κάτι που μας προκαλούσε θλίψη μα ούτε και μάς στενοχωρούσε.
Μόνο μια πιθαμή έκστασης ζωγραφιζόταν στα πρόσωπά μας.
Μήπως τελικά ήταν ένα ζωώδες αίσθημα εκείνο που μας παρακινούσε;
Μήπως μόνο η ηδονή διέταζε κι εμείς ψάχναμε να δικαιολογηθούμε στους εαυτούς μας, καμωμένοι τους σπουδαίους, προσπαθώντας να βρούμε λογικές εξηγήσεις;
Ποιος να ξέρει.
Μέσα σε μια εποχή βουτηγμένη σε ερωτήσεις, ίσως οι δικές μας χάθηκαν στη δίνη της ή ένιωθαν να περιορίζονται στα θέλω της κι έσπασαν μανιακά τις αλυσίδες τους.
Όπως και να ‘χει, οι απαντήσεις δεν φάνηκαν ούτε καν στα πρόθυρα της τελευταίας ομίχλης πριν μάς κατακλύσει η πελώρια βροχή, που περιμέναμε μέρες και μέρες, μα εκείνη δεν μάς έκανε τη χάρη να σαμποτάρει τα όνειρά μας.

Αυτό ήταν η αρχή της δικής μας πορείας.
Ένας δρόμος γεμάτος με ερωτηματικά κόκκινα και μαυρωπά, φανταχτερά σαν μεταξένια ρούχα, κυριών του κάποτε "καλού κόσμου".
Μια πορεία λασπωμένη και δυσβάσταχτη, που εκείνοι που έφευγαν δεν γύριζαν να μάς πουν ένα γεια.
Αυτό μάς πείσμωνε, αλλά δεν μάς έκανε κυρίαρχους του παιχνιδιού. Ακόμα δεν είχαμε καταλήξει άλλωστε:
Υπήρχε όντως κάποιο παιχνίδι που παιζόταν ή μήπως η ζωή είναι έτσι, οι άνθρωποι βουβαίνονται και γλυκαίνονται από τις εικόνες, οι λέξεις αποστεώνονται από το νόημά τους και το νερό σε ξεδιψάει μόνο για λίγο;
Ίσως μια άλλη φορά να στεκόμασταν περισσότεροι τυχεροί και να βρίσκαμε τις απαντήσεις.
Τώρα, εδώ, σε αυτό το χωράφι του Χρόνου, μόνο οι ερωτήσεις καταπράυναν τη σκληρή πανοπλία του.

Δεν υπάρχουν σχόλια: